Nowy Rok – międzynarodowe święto przypadające 1 stycznia każdego roku (w kalendarzu gregoriańskim), w Polsce jest to dzień wolny od pracy. W powszechnie przyjętym zwyczaju obchodzenie święta należy rozpocząć od otworzenia butelki szampana o północy z dnia 31 grudnia na 1 stycznia następnego roku. Dzień poprzedzający Nowy Rok nosi w polskiej tradycji miano Sylwestra. Zwyczaj rozpoczynania nowego roku od pierwszego dnia stycznia wprowadził w swej reformie kalendarzowej Gaius Iulius Caesar (Juliusz Cezar). Rzymianie czcili w ten dzień Janusa, boga bram, drzwi i początków. Wiele języków, w tym angielski i niemiecki przejęły właśnie od Janusa nazwę miesiąca styczeń (ang. January). Wcześniej Rzymianie nowy rok witali 1 marca.

Dzień Kobiet to coroczne święto obchodzone 8 marca, jako wyraz szacunku dla ofiar walki o równouprawnienie kobiet. Ustanowione zostało w 1910 roku.

Naadam czyli Trzy gry męskie Rocznica mongolskiej rewolucji ludowej obchodzona jest jako święto narodowe -Naadam. Zaczyna się ono uroczystym pochodem w centrum Ułan-Bator następnie kontynuowane na stadionach i parkach. Urządza się wtedy sportowe zawody dla najlepszych sportowców kraju. Zwyczaj ten bierze swój początek z dawnych lat kiedy koczownicy przed wojennymi wyprawami lub po powrocie urządzali sportowe zawody. Słowo Naadam pochodzi od mongolskiego czasownika Naadach- to oznacza grać i radować się. Dawnej Naadam nazywano trzema męskimi grami jak, że głównymi rodzajami sportowych zawodów są wyścigi konne, zapasy i strzelanie z łuku. Najstarszą dyscypliną są wyścigi konne. Koni dosiadają dzieci – zarówno chłopcy jak i dziewczynki w wieku od 5-10 lat. Długość trasy 20-35 km. Pierwszych 5 zwycięzców na finiszu witają kumysem kapiąc na głowę i na zad konia, zawodnicy robią rundę honorową dookoła stadionu potem czyta się wiersze pochwalne na ich część i wręcza im prezenty. Zapasy: Uczestniczy w nich 512 albo 1024 zapaśników. W mongolskich zapasach nie ma ograniczeń wagowych i czasowych pokonanym liczy się ten zapaśnik który pierwszy dotknie ziemi, każdy zawodnik ma swojego sędzia – sekundanta, po pojedynku pokonany powinien przejść po wyciągniętą ręką zwycięzcy. A zwycięzca obchodzi koło płynnie machając rękami (naśladując lot orła). Zaczynając od 5 etapu zawodów nadawane są zaszczytne tytuły- sokoła, słona, lwa. Strzelanie z łuku odbywa się w trzech etapach. W tarczę ułożonych w trzech rzędach do góry, ze skórzanych kółeczek strzela się z odległości 75-80 m dla mężczyzn, i ok. 50m dla kobiet. Jeśli strzelec chybił celu stojący blisko tarczy sędziowie podnoszą ręce do góry i śpiewają dawną pieśń Uuchaj. Zwycięzcą zostaje ten kto zdobędzie największą ilość punktów i nadany mu zostaje mergen (strzelec celny) Oprócz tych trzech gier w Mongolii istnieje mnóstwo gier zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Np. szachy, domino, kości, jest także dużo gier umysłowych które polegają na składaniu w całość skomplikowanych elementów z kości, drzewa i innych.

Naadam czyli Trzy gry męskie Rocznica mongolskiej rewolucji ludowej obchodzona jest jako święto narodowe -Naadam. Zaczyna się ono uroczystym pochodem w centrum Ułan-Bator następnie kontynuowane na stadionach i parkach. Urządza się wtedy sportowe zawody dla najlepszych sportowców kraju. Zwyczaj ten bierze swój początek z dawnych lat kiedy koczownicy przed wojennymi wyprawami lub po powrocie urządzali sportowe zawody. Słowo Naadam pochodzi od mongolskiego czasownika Naadach- to oznacza grać i radować się. Dawnej Naadam nazywano trzema męskimi grami jak, że głównymi rodzajami sportowych zawodów są wyścigi konne, zapasy i strzelanie z łuku. Najstarszą dyscypliną są wyścigi konne. Koni dosiadają dzieci – zarówno chłopcy jak i dziewczynki w wieku od 5-10 lat. Długość trasy 20-35 km. Pierwszych 5 zwycięzców na finiszu witają kumysem kapiąc na głowę i na zad konia, zawodnicy robią rundę honorową dookoła stadionu potem czyta się wiersze pochwalne na ich część i wręcza im prezenty. Zapasy: Uczestniczy w nich 512 albo 1024 zapaśników. W mongolskich zapasach nie ma ograniczeń wagowych i czasowych pokonanym liczy się ten zapaśnik który pierwszy dotknie ziemi, każdy zawodnik ma swojego sędzia – sekundanta, po pojedynku pokonany powinien przejść po wyciągniętą ręką zwycięzcy. A zwycięzca obchodzi koło płynnie machając rękami (naśladując lot orła). Zaczynając od 5 etapu zawodów nadawane są zaszczytne tytuły- sokoła, słona, lwa. Strzelanie z łuku odbywa się w trzech etapach. W tarczę ułożonych w trzech rzędach do góry, ze skórzanych kółeczek strzela się z odległości 75-80 m dla mężczyzn, i ok. 50m dla kobiet. Jeśli strzelec chybił celu stojący blisko tarczy sędziowie podnoszą ręce do góry i śpiewają dawną pieśń Uuchaj. Zwycięzcą zostaje ten kto zdobędzie największą ilość punktów i nadany mu zostaje mergen (strzelec celny) Oprócz tych trzech gier w Mongolii istnieje mnóstwo gier zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Np. szachy, domino, kości, jest także dużo gier umysłowych które polegają na składaniu w całość skomplikowanych elementów z kości, drzewa i innych.

Naadam czyli Trzy gry męskie Rocznica mongolskiej rewolucji ludowej obchodzona jest jako święto narodowe -Naadam. Zaczyna się ono uroczystym pochodem w centrum Ułan-Bator następnie kontynuowane na stadionach i parkach. Urządza się wtedy sportowe zawody dla najlepszych sportowców kraju. Zwyczaj ten bierze swój początek z dawnych lat kiedy koczownicy przed wojennymi wyprawami lub po powrocie urządzali sportowe zawody. Słowo Naadam pochodzi od mongolskiego czasownika Naadach- to oznacza grać i radować się. Dawnej Naadam nazywano trzema męskimi grami jak, że głównymi rodzajami sportowych zawodów są wyścigi konne, zapasy i strzelanie z łuku. Najstarszą dyscypliną są wyścigi konne. Koni dosiadają dzieci – zarówno chłopcy jak i dziewczynki w wieku od 5-10 lat. Długość trasy 20-35 km. Pierwszych 5 zwycięzców na finiszu witają kumysem kapiąc na głowę i na zad konia, zawodnicy robią rundę honorową dookoła stadionu potem czyta się wiersze pochwalne na ich część i wręcza im prezenty. Zapasy: Uczestniczy w nich 512 albo 1024 zapaśników. W mongolskich zapasach nie ma ograniczeń wagowych i czasowych pokonanym liczy się ten zapaśnik który pierwszy dotknie ziemi, każdy zawodnik ma swojego sędzia – sekundanta, po pojedynku pokonany powinien przejść po wyciągniętą ręką zwycięzcy. A zwycięzca obchodzi koło płynnie machając rękami (naśladując lot orła). Zaczynając od 5 etapu zawodów nadawane są zaszczytne tytuły- sokoła, słona, lwa. Strzelanie z łuku odbywa się w trzech etapach. W tarczę ułożonych w trzech rzędach do góry, ze skórzanych kółeczek strzela się z odległości 75-80 m dla mężczyzn, i ok. 50m dla kobiet. Jeśli strzelec chybił celu stojący blisko tarczy sędziowie podnoszą ręce do góry i śpiewają dawną pieśń Uuchaj. Zwycięzcą zostaje ten kto zdobędzie największą ilość punktów i nadany mu zostaje mergen (strzelec celny) Oprócz tych trzech gier w Mongolii istnieje mnóstwo gier zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Np. szachy, domino, kości, jest także dużo gier umysłowych które polegają na składaniu w całość skomplikowanych elementów z kości, drzewa i innych.

26 listopada 1924 roku, po śmierci Bogda Chana, proklamowano utworzenie Mongolskiej Republiki Ludowej - drugiego na świecie kraju komunistycznego.